Intervención de Daniel Cohn-Bendit ante o parlamento europeo, cuxa primeira parte é perfectamente aplicable ao noso estado.

Son as 7:10 da mañá deste domingo 23 de maio, acabo de levantarme, e, como a maioría dos días, olleo os xornais dixitais mentres bebo un zume.
A miña sorpresa é maiúscula cando vexo a portada do Diario de Ferrol dixital, e leo o titular: "El político con mejor sueldo de la comarca es el edil de Tega en Cedeira"  "...mas que el alcalde de Ferrol".

En España coñecemos moitos casos de auténticas atrocidades xudiciais -o caso Mari Luz, por poñer un exemplo- e, como recordaredes, sempre as trata o «Consejo General del Poder Judicial» (CGPJ) e nunca un tribunal.

Vou deixar, en verbas da Comisión Internacional de Xuristas, a miña opinión sobre o caso Garzón:

Señor Feijoo:  Comezo por lle asegurar o meu respecto por todas as persoas, aínda que non sempre o teño polas ideas e opinións que expresan, así que a elas se refire canto aquí escribo.

O asunto trata do que vostede se propón perpetrar ao amparo da "Bases para a elaboración do decreto..." que este día 30 de decembro fixo públicas. Teñen de bo que nelas non se oculta o propósito que as dita: o que vai facer vostede e poñer o galego en coma inducido e así sempre poderá afirmar que non está morto. Claro, vostede é un político e coñece ben estes usos raposeiros da realidade.

Vostede xa sabía que nunca houbo a tal imposición da que falaba, nin a liberdade dos castelanfalantes se viu nunca ameazada. Sabe perfectamente que isto á unha fición lingüística artellada para poder actuar en contra do futuro da lingua galega, iso si, no nome de nobres arelas. Porque diso se trata, dun atentado ao futuro do galego. Vostede fai o mesmo uso da palabra liberdade que fan os membros da Asociación Nacional do Rifle dos EEUU. Eles tamén defenden unha idea opresiva no nome da liberdade.

Debido á mala xestión que dende fai décadas está a sufrir a nosa Galicia, eu, como moitos miles de galegas e galegos tiven que emigrar a finais dos anos 80, é deste xeito buscarme o pan en terras irlandesas, danesas ou suizas.

Cando sain de Galicia levaba no peto o pouco que meus pais me puideron dar: o billete de tren e 15.000 pesetas.

Pero, ao pouco tempo, decateime de que levaba outra riqueza, outra riqueza que me axudou na comprensión e aprendizaxe doutras línguas: o GALEGO.

Levaba e levamos dentro a nosa riqueza cultural e, sempre, temos que presumir dela.

Angeles González Sinde era, ata esta mesma mañá, presidenta da Academia das Artes e as Ciencias Cinematográficas, unha entidade claramente relacionada coa SGAE.

Podémosnos imaxinar cal é a súa postura acerca das discográficas, dos autores, da Internet e da industria do cine en xeral.

Fai, mais ou menos, un ano realizou as seguintes declaracions no Foro da Nova Economía:

• ¿Para que necesitamos ADSL a non séi cantos gigas? ¿Para mandar e-mails?
  Telefónica sabe que o 80% do volume de tráfico nas súas liñas é descarga de arquivos
• Existe unha falsa idea progresista de que a cultura debe ser gratis.
  E os antibióticos ¿non?

¡Dende logo que fai falla ter estómago para tomar tal medida, e moito mais para publicitala!
Algo vai moi mal no goberno do estado español cando logo de reunir un comité de expertos, presididos pola ilustrísima Ministra Magdalena Alvarez, auxiliada pola sempre eficiente Secretaria de Estado de Infraestruturas Josefina Cruz e demais cerebros pensantes de dito Ministerio á conclusión á que chegan para evitar a siniestralidade nas estradas galegas é a de sinalizar os puntos negros...

SEGUEN VOSTEDES A PROMOCIONAR A ESPAÑA CAÑÍ, cousa que non me preocuparía en absoluto se non fora que o fai co noso diñeiro, no noso nome e como Ministro de CULTURA.

Se calquera de vostedes entra na web do ministerio de cultura atopará facilmente a seguinte listaxe:
Premios Nacionales de Cultura
Diversas categorías de premios que se conceden anualmente agrupados por áreas temáticas: Promoción del Arte, Libro, la Lectura y las Letras, Artes Escénicas y Música.